Σήμερα βίωσα κάτι εντελώς πρωτόγνωρο που με έβαλε στη διαδικασία πολλών δυσάρεστων σκέψεων. Είχα συναντηθεί με ένα φίλο, συζητήσαμε τα κλασσικά και επιστρέφοντας σπίτι με τα πόδια σκεφτόμουν αυτά που είπαμε πολύ έντονα, την θέση στην οποία βρίσκομαι και οι σκέψεις μεσα στο μυαλό μου βρισκόντουσαν σε οργασμό, αλλάζοντας με ταχύτητα φωτός.

Πριν καλά καλά το καταλάβω ένιωσα οξύ πόνο στο στήθος, σαν κάτι μυτερό να με χτύπησε, πονοκέφαλο πολλών ντεσιμπέλ (αν μπορούμε να τον μετρήσουμε κάπως) που γρήγορα μετατράπηκε σε βαθιά ζαλάδα. Κάθισα στο πεζοδρόμιο να ανασάνω, αλλά ένιωθα ότι δεν μπορώ ούτε αυτό να κάνω. Δεν ξέρω πόση ώρα πέρασε έτσι πάντως ένιωσα καλύτερα μόλις έκανα εμετό. Αυτό με ξεζάλισε κάπως και σιγά σιγά συνήλθα, γύρισα γρήγορα σπίτι και έκανα ένα κρύο μπάνιο. Γκούγκλαρα και είδα πως αυτό που έπαθα σήμερα ονομάζεται κρίση πανικού.

Σήμερα λοιπόν, μετά από πέντε μήνες αβεβαιότητας τα συμπτώματα του φοβερού στρες που με έχει περικυκλώσει έγιναν φανερά.

Hello panic attacks..

Καλωσόρισα στην ομάδα των ανθρώπων που χρειάζονται ψυχιατρική βοήθεια..άμεσα..