Μέσα σε 1.5 μήνα, 2 φορές το ίδιο πράγμα Σε 4 χρόνια, 4 φορές το ίδιο (παράξενο) όνομα Σε 3 χρόνια, 3 φορές η ίδια σύμπτωση.
Συμπτώσεις. Τύχη ή ατυχία, καλό ή κακό; Ή μήπως αδιάφορο; Μικρά ασήμαντα γεγονότα, που σου χαρίζουν την αίσθηση από παγάκια που κατρακυλάνε στην σπονδυλική σου στήλη. Κομμάτια που συμπληρώνουν το παζλ, σχεδόν αόρατες κουκίδες από σκίτσο που αν τις ενώσεις θα βγει μια εικόνα.
Γραμμές παράλληλες, τεμνόμενες, διανύσματα με αρχή και τέλος αλλά με διαφορετική φορά, όλα κομμάτια της ίδιας φωτογραφίας που σιγά σιγά ξεθωριάζει, ενός προϊόντος με ημερομηνία λήξης. Σε έχω βρει και σε χάνω; Σε είχα και δεν σε κράτησα; Μήπως όλα αυτά δεν έχουν σημασία και αναλωνόμαστε σε ανούσια καθημερινά γεγονότα; Κι αν δεν έχουν σημασία, τότε τι μετράει στη ζωή μας;
But I didn’t, you know, I didn’t even have the time to do so, if I wanted. But you knew I wouldn’t, so you did it first, for the fun of it. Yeah, I was quite entertaining for you. It’s OK. I’m good with it.
Always the same story. A l w a y s . I fall in love and as soon as you know it, you fuck me up at no time.
2.
Πότε πρόλαβα και ένιωσα για σένα τόσο διαφορετικά και αναμεμειγμένα συναισθήματα μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα αποτελεί κομμάτι εσωτερικής αναζήτησης και διαλογισμού για μένα, αλήθεια, ούτε εγώ η ίδια ξέρω. Μπλεγμένα στο κεφάλι μου όλα ξανά. Πάμε πάλι από την αρχή,ίσως και απ’το μείον 10. Γιατί όταν πονάς ξανά και ξανά για να καταφέρεις να φτάσεις στο μηδεν, πρέπει να έχεις καταφέρει από την αρνητική κλίμακα του πόνου, να φτάσεις στο μηδέν και στην αρχή.
3.
Σε αγνόησα, με έκανες να απορρήσω με σένα, σε ερωτεύτηκα, σε πόθησα και πριν προλάβω να καταλάβω τι γίνεται και γιατί, με πρόδωσες κι εξαφανίστηκες χωρίς αιτία κι αφορμή. Σε έψαξα, με γείωσες και μετά σιωπή. Πάντα σιωπή.
4.
Αν με σκέφτεσαι, ξέρεις που να με βρεις. Ξέρω κι εγώ που να σε βρω, απλά δεν θέλεις να το κάνω. Δεκτό και σεβαστό, αλλά αυτό που με πονάει περισσότερο είναι που δεν κατάλαβα ποτέ (μου) το γιατί (σου). Ας είναι.
5.
Ακόμα αναρωτιέμαι τι να απέγινε εκείνο το καρτ-ποστάλ. Ποτέ δεν έμαθα αν το έλαβες, αν το κατάλαβες, αν το κράτησες. Ίσως καλύτερα. Σίγουρα καλύτερα.
6.
Τοίχος ξανά υψωμένος μπροστά μου, επιστροφή στην καθημερινή μου αποπνικτική άπνοια. Απορώ αν αυτό ποτέ θα σταματήσει. Νομίζω πως δεν…
