24
Oct
10

‎1134.94

Ένα κενό απεριόριστο που δεν γεμίζει. Η μικρή ζωή μου άδειασε μέσα σε λίγες μέρες. Πρώτα έφυγε ο ένας. Μετά ο δεύτερος και τελευταία εσύ. Ένα γρήγορο φιλί και μια αγκαλιά φευγαλέα στα λεωφορεία  σφράγισε την συγκατοίκηση και έκλεισε το κεφάλαιο μια για πάντα. Μου λείπεις. Η ζωή χωρίς εσένα εδώ δεν αντέχεται. Μου λείπεις συνέχεια, μου λείπεις ολοκληρωτικά, καθημερινά, στον ύπνο και στον ξύπνιο μου. Μου άλλαξες τη ζωή. Να προσέχεις πολύ.

 

Advertisement

0 Responses to “‎1134.94”



  1. Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Connecting to %s


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.